Ik lig op bed en hoor de melodieën nog in mijn hoofd die Junior Tecla vanavond zong bij Miles Jazz Café op Curaçao. Hij zong onder andere een medley van de liederen “Hold Yuh”, “Aicha” en “Listen to your heart” en ineens werd ik geraakt door deze verrassende overgang van diverse muziekstijlen. De muziek ontroerde mij omdat ik het op dat moment zag als symbool voor de grote veranderingen in mijn leven en de landen waarin ik had gewoond. Ik ben geboren en getogen in Suriname en op mijn 17de jaar emigreerde ik samen met mijn moeder naar Curaçao.

Vlak voor mijn 25ste verjaardag vertrok ik naar Nederland om een masteropleiding te volgen en na ongeveer 4 jaren besloot ik om een nieuwe uitdaging als expat aan te gaan. Voor 8 maanden heb ik gependeld tussen Spanje en Marokko, waarbij Marokko voornamelijk mijn thuisbasis was. Vorig jaar beëindigde het expat avontuur veel eerder dan verwacht en remigreerde ik naar Nederland.

Als ik mijn oma in Suriname bel vraagt ze me regelmatig waar ik op dat moment ben. Eerst moest ik lachen omdat ik dacht dat ze vergeetachtig is vanwege haar ouderdom, maar blijkbaar hebben vrienden, kennissen en familie ook moeite om mijn huidige (woon)locatie bij te houden. “Ben je op vakantie of verblijf je nu hier? Wanneer kom je weer hier wonen? Hoe was Spanje? Oh je woonde in Rabat en Casablanca, ik dacht dat je in Marrakech woonde.”

evitamaroc

 

Ik snap dat het verwarrend voor anderen is en dan heb ik nog niet eens de verschillende woningen waarin ik verbleef in de desbetreffende landen meegeteld……

Een hoop mensen zullen hun hele leven lang wonen in het land waarin zij zijn geboren. Of leven tussen de werelden van hun vaderland en het land waarnaar zij geëmigreerd zijn, zoals bijvoorbeeld een aantal  Surinamers en Antillianen die in Nederland wonen. De liefde voor het vaderland blijft voor altijd bestaan maar in Nederland hebben zij een thuis opgebouwd. Het opgeven van bepaalde gewoontes, gemakken, routines etc. is meestal moeilijk waardoor ze de stap om te (re)migreren niet wagen.

Of men besluit uiteindelijk toch te kiezen voor bepaalde toekomstperspectieven en baangaranties die zij denken te hebben. Persoonlijk denk ik dat angst de voornaamste reden is om af te zien van (re)emigreren. Mensen zijn gewoontedieren en krijgen kriebels in hun buik als ze het onbekende moeten gaan ervaren.

Dus kiezen ze vaak voor hetgeen dat bekend is, al zijn ze niet meer gelukkig met hun huidige levensstijl.

Tot nu toe heb ik ondervonden dat geen beslissing permanent is en alles in principe teruggedraaid kan worden (behalve het hebben van kinderen). Kijk maar naar knipperlichtrelaties of na een tijd weer werken voor een oude werkgever. Mijn grootoom die vorige week 80 jaar oud werd zei “je vaderland is het land dat jou goede dingen meebrengt “. Hij probeerde mij duidelijk te maken dat je een vaderlandsgevoel kan creëren voor het land waarin jij woont en je vooruit brengt. Aangezien de wereld bestaat uit een scala van landen, kunnen wij kiezen uit meerdere landen die ons op langer termijn of in een bepaalde levensfase succes oplevert.

Waarom zou je jezelf limiteren? The World is Your Oyster! Letterlijk en figuurlijk.

evitacura

Ik ben erg dankbaar dat ik heb mogen wonen en werken in vijf landen en het heeft enorm bijgedragen tot mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling. Het heeft mij nog meer waardering gegeven voor de Surinaamse cultuur, omdat je vooral op afstand je eigen tradities en gebruiken gaat vergelijken met degene van het land waarin je woont.  Alles wat zo gewoon blijkt te zijn in jouw geboorteland kan in een ander land erg uniek zijn. Tevens is mijn leven verrijkt met nog meer gewoontes, gebruiken en denkwijzen van andere landen.

Ik ben een Surinaamse vrouw met een Caribisch sausje, aangevuld met een Europese open mind en nuchterheid, die geniet van een Bourgondische levensstijl, ritmegevoel in haar heupen heeft zoals een Latina, Spaanse, Afrikaanse nazaat en ontroerd kan raken door het contrast tussen traditie en modern zoals ik dat in Marokko heb mogen ervaren.

Als dit geen rijkdom is, dan weet ik het niet meer hahaha ☺ Maar goed, alle grappen op een stok het is natuurlijk ook niet alleen maar rozengeur en maneschijn, want het heeft ook nadelen om een wereldburger te zijn. Ik zal bijvoorbeeld altijd iemand missen, want mijn loved ones wonen verspreid in verschillende landen. En om van scratch iets weer op te bouwen en te wennen aan een nieuwe cultuur is niet altijd gemakkelijk en heeft tijd nodig. Bovendien moet je rekening houden met de voor- en nadelen dat het wonen in een specifiek land met zich meebrengt. Maar als je de balans uiteindelijk opmaakt, is het meestal wel een positieve ervaring. En als het toch niet goed uitpakt? Dan ga je weer terug of naar een ander land! It is as simple as that.

Is het nu bij je gaan kriebelen om eindelijk die stap te nemen en je koffers in te pakken? Hieronder zijn een paar van mijn persoonlijke tips om een wereldburger te worden.

  1. Laat los! Het is belangrijk om hetgeen je gewend bent helemaal los te laten en je open te stellen voor al het nieuwe dat op jouw pad komt. Uiteraard houd je wel vast aan je eigen normen en waarden.
  2. Probeer niet teveel te vergelijken. Oké, vergelijken gaat automatisch maar laat het verder voor wat het is. Je weet al van te voren dat je andere dingen zal meemaken dus het heeft geen nut om bij alles te zeggen dat het in Nederland anders aan toe gaat.
  3. Houd vooroordelen thuis en trek niet te snel conclusies. In het begin is niet alles even logisch of moeilijk te begrijpen, maar je gaat tijd moeten investeren om aan te passen en wennen aan een nieuwe cultuur. Zolang je nog in dat proces zit, stay open minded.
  4. Leer de taal! Ik herhaal, leer de taal! Als je de taal spreekt wordt je minder als toerist beschouwd en steeds meer als local opgenomen in de samenleving. Taal verbindt mensen en is overigens één van de manieren om de cultuur te snappen. De taal van een land bevat emoties, uitdrukkingen en bepaalde nuances die in jouw moedertaal misschien ontbreken.
  5. Gedraag je als een local. Hoe beter je integreert, des te meer je een connectie kan maken met de mensen, de cultuur en de geheimen van het land kan ontdekken.
  6. Onthoud dat je niet alleen bent. Het gaat soms stroef gaan, je gaat heimwee hebben en je dierbaren missen, maar gelukkig kunnen wij met de nieuwe technologie “dichtbij” elkaar zijn. Als ik het even niet zag zitten kreeg ik geruststelling in het feit dat ik kon kiezen uit Whatsapp, Facebook, Skype, email en de telefoon om mijn leven te delen met mijn loved ones.
  7. Quality over quantity. Wees niet bang om mensen in jouw netwerk te verliezen. Echte vriendschappen overleven afstand, geloof me. Het maakt dan niet meer uit als je iemand jaren niet ziet, want als je elkaar weer tegenkomt is het net als vanouds. En waarom zou je je überhaupt druk maken om vriendschappen die snel verwateren en dus blijkbaar geen waardevolle basis hebben?

Ik hoop dat deze tips en tricks jou een steun in de rug geven en als jij specifieke tips wilt of behoefte hebt om te sparren over jouw keuze om te emigreren, mail dan gerust naar evita.sanches@gmail.com.

Ayo uit dushi Kòrsou!

Bosi nanga brasa,

Evita

 

About The Author

Evita Sanches

Evita Sanches is een Young Professional met een masteropleiding Communicatiewetenschap in haar rugzak. Als een kolibrie reist zij naar verschillende plekken in de wereld en door het leven, op zoek naar groei, nieuwe uitdagingen, balans en inspiratie. Evita zal op IloveInspiration.nl haar personal journey delen.

Leave a Reply