Af en toe krijg ik een mailtje met het onderwerp “Als je het wilt, mag je hem hebben”. Als ik de mail openmaak, zie ik bijvoorbeeld de foto van een kastje, beddengoed, leuke hebbedingetjes. Mijn vader is de afgelopen 2 jaren zijn zolder aan het opruimen en hij checkt regelmatig of ik zijn spullen goed kan gebruiken. Negen van de 10 keren is mijn antwoord “nee dank je”.

 

Al ongeveer 2,5 jaar probeer ik als semi-minimalist te leven. Minimalisme is een levensstijl waarbij men bewust omgaat met de spullen die men bezit en dingen waaraan er aandacht wordt besteed. Het gaat er in principe om dat je jezelf afvraagt: “Heeft dit een toegevoegde waarde in mijn leven?”. Iedereen geeft zijn eigen invulling aan deze levensstijl, de één is heel streng voor zichzelf en mag jarenlang niets kopen, de ander hanteert een maximaal aantal spullen, anderen kiezen ervoor om zich gedeeltelijk af te sluiten voor de buitenwereld door bijvoorbeeld de televisie weg te doen en afstand te nemen van social media.

Ik beschouw mezelf als semi-minimalist, omdat ik nog steeds regelmatig (als ik de standaard van het minimalisme hanteer) dingen koop en mijn tijd kan verspillen aan nutteloos tijdverdrijf. Waarin ik wel een betere balans heb, is de beperking van materieel bezit. Dit proces begon onbewust toen ik in 2014 aangenomen werd bij een mediabedrijf in Madrid. Ik moest regelmatig voor het werk reizen dus was ik verplicht om 1 ruimbagage en 1 handbagage mee te nemen.

 

Voor mijn vertrek naar Spanje verkocht ik een aantal kleren en mijn hele inboedel. Een groot gedeelte van mijn kleding- en schoenenkast belandde in de verzamelbakken van Het Leger des Heils. Een collectie van persoonlijke spullen bleef achter bij mijn vader. Wanneer je rigoureus moet beperken, besef je pas hoeveel spullen je bezit. In het begin was het uitdagend om als expat te leven. Nieuwe mode, souvenirs en andere hebbedingetjes riepen mijn naam. Maar op een gegeven moment wende ik aan deze nieuwe levensstijl.

Ik werd steeds creatiever met het combineren van outfits en ik merkte op dat ik de spullen die ik had verkocht of achtergelaten in Nederland, helemaal niet miste.

Toen ik in 2015 na mijn expat avontuur, remigreerde naar Nederland moest ik weer mijn appartement inrichten. In vergelijking met voorheen kocht ik voornamelijk dingen die ik echt nodig had. Gelukkig maar, want wegens omstandigheden trok ik kort daarna tijdelijk in bij een vriendin en moest mijn inboedel opgeslagen worden in de berging. Vorig jaar besloot ik tijdens mijn vakantie op Curaçao hier te blijven en liet ik bijna alles achter. Ik liet één grote doos posten met de belangrijkste spullen.

Inmiddels ben ik grofweg 1,5 jaar verder en in juli ga ik op vakantie naar Nederland om de achtergelaten inboedel te posten naar Curaçao. Aangezien ik niks gemist heb, zal ik mezelf weer kritische vragen stellen. “Heb ik het echt nodig?, Ga ik dit binnen een jaar gebruiken?, Hoeveel waarde hecht ik hieraan?”. Als het antwoord nee is, verkoop ik het of geef ik het weg.

Minimalisme is voor mij veel meer dan het beperken van materieel bezit. Denk maar aan de nieuwsbrieven en abonnementen van tijdschriften die niet of nauwelijks gelezen worden. Onnodig word je brievenbus of inbox gevuld met informatie die je toch niet tot je neemt. Oplossing: uitschrijven uit die mailinglist en abonnement opzeggen. Als ik mij inschrijf voor een nieuwe mailinglist, evalueer ik na 3 maanden om te kijken of ik de mails daadwerkelijk heb gelezen. Zo niet, schrijf ik mij uit.

Het vertaalt zich ook in de tijd die ik besteed aan activiteiten. In dit gehaaste leven waarbij wij constant worden blootgesteld aan verschillende prikkels zijn 24 uren op een dag niet voldoende. Mijn tijd is waardevol en ik probeer bewust te kiezen waaraan ik mijn tijd besteed.

Vriendschappen of relaties worden ook regelmatig geëvalueerd en ik kies ervoor om geen aandacht te geven aan mensen die geen toegevoegde waarde (meer) hebben in mijn leven. Net als de spullen verwijder ik hen uit mijn leven. Zo, opgeruimd staat netjes! Deze levensstijl geeft een enorme innerlijke rust en voldoening, het opruimen is voornamelijk een mentaal proces dat mij leert om los te laten van hetgeen dat geen doel meer heeft en het creëert meer ruimte. Alle tijd, energie en geld dat vrijkomt door al deze handelingen kan ik investeren in de dingen die er echt aan toedoen.

About The Author

Iloveinspiration

Leave a Reply